معاون تکنولوژی فولاد کویر، با اشاره به جایگاه حیاتی تمیزی فولاد در این پروژه اظهار داشت: در تولید فولادهای خاصSBQ، آنچه محصول نهایی را از فولادهای تجاری متمایز میسازد، میزان خلوص و پاکی ساختار داخلی فولاد است. به بیان دقیقتر، هرچه میزان ناخالصیها شامل آخالهای غیرفلزی و عناصر ناخواسته درون فولاد کمتر باشد، فولاد تمیزتر، قابلاطمینانتر و برای کاربردهای حساس مناسبتر خواهد بود.
مهندس علی حاجیزاده ادامه داد: ناخالصیهای موجود در فولاد، بهویژه آخالها در عمل به عنوان نقاط تمرکز تنش عمل میکنند. زمانی که قطعه فولادی تحت بارهای دینامیکی یا نوسانی قرار میگیرد، این ناپیوستگیها و ناخالصی ها در ساختار، محل ایجاد ترک و در نهایت به تخریب قطعه منجر خواهند گردید. به همین دلیل است که در صنایع حساسی مانند بیرینگسازی، خودروسازی یا تجهیزات تحت تنش های دینامیک، تولیدکنندگان تنها به سراغ فولادهایی با بالاترین سطح تمیزی میروند.
وی افزود: تمیزی فولاد تنها یک شاخص فنی نیست؛ بلکه تضمینی برای اعتماد صنایع پاییندستی به کیفیت مواد اولیه است. هرچقدر فولاد تمیزتر باشد، عمر مفید قطعات افزایش یافته، احتمال شکستهای ناگهانی کاهش مییابد و در نهایت، ایمنی و بهرهوری تجهیزات صنعتی بهطور چشمگیری بیشتر و در نتیجه موجب ارتقا کیفیت محصول نهایی میشود.
ایشان در پایان تأکید کرد: وجود منبعی پایدار از فولادهای کیفی آلیاژی در کشور میتواند به رشد برخی از صنایع پایین دستی مانند صنایع تولید بیرینگ و بلبرینگ و صنایع مربوط به فولادهای زنگ نزن که تا کنون به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است کمک کند.
